Tag: noc

Oczekiwanie

fot. Adam Olszak

Nocy wierszolubna
mrokiem spowita
Otulasz miękko myśli niespokojne
Wspomnienia chwil pięknych
wyświetlasz w pamięci
Nie pozwalasz zasnąć
Czuwać każesz niezłomnie
by miłość odświeżyć

Chciałbym już w mroku Twym  brodzić
ale pod powiekami
zamiast snów szalonych
marzenia nienasycone

Wiem, że jest Ktoś, kto kocha
na przekór złym doświadczeniom
i że siła miłości
przełamie klątwy odwieczne
więc tęsknota nie pali
ale daje siłę

Miłość to nie dyktando
Ma swoją ortografię
logikę nielogiczną
i drogi na mapach nieznane
Tu intuicja kompasem
i myśl co jak błyskawica
rodzi się na krawędzi
szaleństwa i geniuszu

Więc chociaż niebo zasnute
lęków i zranień chmurami
ja wierzę nieporuszenie
że promień słońca osuszy
wilgoć co na powiekach
pojawia się niczym ulewa
która kwiaty akacji
jak dywan na betonie
beznamiętnie rozwija

Każda sekunda mówi
że już wkrótce jutrzenka
zapali niebo na wschodzie

Nocne miasto

fot. Adam Olszak

Ciemność ogarnia świat nieubłagana
Jak wąż co pełznie cicho do zdobyczy
Gdy zmierzch zapada wychodzę na górę
Spoglądam w dal

Dżungla z betonu rozżarza się blaskiem
Sztucznych latarni co namiastką słońca
Na horyzoncie płomienna poświata
Wspomnienie dnia

Gdy światła miasta zapalają się
Myślą ogarniam dzień, który przemija
Wieczorna bryza chłodzi czoło me
Niebo i ziemię z wolna mrok spowija

Okna kamienic kryją tajemnice
Codziennych kłótni, miłosnych uniesień
Modlitwy w niebo jak ptaki pijane
Unoszą się

A wreszcie senność nadciąga leniwie
Opuszcza powiek ekrany zmęczone
By oniryczne obrazy jak filmy
Wyświetlić nam

Bo dzień od nocy nieodłączny jest
Jak śmierć od życia, od jesieni wiosna
Pomiędzy jawą biegniemy i snem
Aż śmierć na progu stanie bezlitosna…

Nie płoszmy tej ciszy

fot. Adam Olszak

Pod niebem sierpniowym leżymy objęci
Otuleni milczeniem niczym kołdrą puchową
Chłód nocy przed ciepłem ciał naszych umyka
Wycofuje się cicho aby magii nie spłoszyć
Szczęścia chwili…

Patrzymy jak gwiazdy spadają bezgłośnie
Każda z nich to marzenie co spełnione zostanie
Muzyka kosmosu ogarnia nam serca
Nie wyrażą jej nuty, nie oddadzą jej słowa
Tylko cisza…

Pył gwiezdny powoli opada na ziemię
Chcielibyśmy go z nieba sypać ludziom na głowy
Zaplatać warkocze komecie Halleya
Na pierścieniach Saturna wypić kawę poranną
Spontanicznie…

Godziny tej nocy zbyt szybko mijają
Perseidy gonitwę swą po niebie prowadzą
Sen krąży dokoła lecz zbliżyć się boi
Tracić czasu nie wolno gdy sekunda jak wieczność
Pełna wzruszeń…

Milczymy dotykiem łagodnym złączeni
Czasem cisza miłością napełniona wystarczy
Nie trzeba jej płoszyć zbędnymi dźwiękami
Słowa mogą coś znaczyć lecz nie mówią niczego
Niepotrzebne…

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén